Een graag geziene gast Het authentieke Spanje is magisch. Helemaal als je er verblijft in de bergen in een knus hotelletje vlakbij een van de oudste Moorse dorpjes die Andalusie rijk is. Deze streek bezoek ik een paar keer per jaar. Om die magische sfeer op te snuiven. En precies daar op straat ontmoette ik Sara. Ze had me herkend en ik had geglimlacht om mijn nieuwe status van graag geziene gast. Sara wilde me iets laten zien. Iets wits, iets in de stijl van het dorp. Iets met grote balkons met de mooiste vergezichten. yHier heel vlakbij.y Dat iets bleek haar prachtige La Posada Morisca.   Die middag lagen de witte Moorse huizen van het stadje Frigiliana rustig te wachten in de zon. Het was siesta. De keitjes van de straten lagen er verlaten bij, de winkeltjes wachtten rustig in de schaduw en de zon scheen op de pleinen waar de locals ys avonds genieten van de enige echte tapas. Via doorkijkjes zag ik de bergen glooien, de planten bloeien en in de verte de zee. En terwijl ik daar in stilte genoot, hoorde ik ineens: yJij komt altijd bij het hotel iets verderop, Los Caracoles.y Mijn mond viel open van verbazing, want ik word niet vaak door de locals herkend. Het was Sara. Ze vertelde me over haar La Posada Morisca: een pittoresk hotel in Moorse stijl, gebouwd tegen de berg. yNet iets buiten het dorp hier.y En nu sta ik hier in de tuin bij het zwembad met de ligbedden en kijk uit over nog meer Moorse pracht. Het hotelletje met de vele balkons en terrassen is prachtig. Knus en charmant, met wit in de hoofdrol. En ook het restaurant creeert een warme sfeer en serveert een fijne kaart. Ik zucht diep van geluk: weer een magische reden om hier nog vaker terug te keren.