Dema, Dema! De dobbelsteen rolt over de tafel. Zes! Yes, ik heb gewonnen! Ik ben samen met Nathalie en Antonio, de eigenaren van deze mooie finca, een soort van mens erger je niet aan het spelen. Ik heb ondertussen al wat daagjes Mallorca er op zitten en heb veel gezien en beleefd. Zo ben ik bijvoorbeeld naar de parelfabriek in Manacor geweest en heb ik mezelf verwend met een prachtige parelarmband. Hij is net echt! Vandaag ben ik gewoon heerlijk een dagje ythuisy gebleven. Ik wil nog veel dingen zien voordat ik weer richting Nederland ga, maar dat komt morgen wel. De Catalanen zouden zeggen: yDema, Dema!y Rustig aandoen, je kunt dingen ook uitstellen tot morgen! Ik heb op mijn gemak ontbeten op mijn terras terwijl ik genoot van de rust om me heen. Een goed moment om een spannend boek te verslinden aan het zwembad. En nu ben ik dus gezellig een spelletje aan het spelen met Nathalie en Antonio. Ondertussen hebben ze me uitgebreid verteld hoe ze aan hun paradijsje gekomen zijn. Het komt er eigenlijk op neer dat ze na vele bezoekjes aan het eiland helemaal verliefd geworden zijn op de rust, de omgeving en deze oude finca uit 1921. Ondanks dat ze jarenlang bezig geweest zijn met opknappen, zijn ze de authenticiteit zeker niet uit het oog verloren. De finca is sfeervol, warm en traditioneel ingericht. Het is zeker een paradijsje!