Het was een warme namiddag in mei, op een van Arezzoys sfeervolle terrasjes. Langzaamaan bedekte de avondzon de middeleeuwse stad in stemmig rood licht. Het afscheid viel me zwaar. Deze avond zou ik weer naar huis vertrekken. Op dat moment werd ik aangesproken door Davide, zojuist gearriveerd op een prachtige oude motor. Of mijn wijn soms tegenviely Ik keek zo sipy Ik was nog niet klaar met mijn verhaal, of Davide had me al achterop de motor gezet. Mijn vakantie was niet voorbij zonder een verblijf in de Torre Santa Flora. Na een vlotte rit door het glooiende heuvellandschap kwamen we aan bij de 14de eeuwse villa, recentelijk omgetoverd tot een prachtig hotel. De toren van de villa deed eeuwenlang dienst als uitkijkpost over de rivier de Arno. Wie vandaag de dag net als ik het geluk heeft te mogen logeren in een van de vier suites in de toren, kan dan ook genieten van een weergaloos uitzicht. Maar ook van de traditionele Toscaanse gerechten in het specialiteitenrestaurant en het mooie zwembad in de tuin.Een heerlijke tijd heb ik gehad, daar in mijn eigen torenkamer. Nog voor ik bedroefd kon worden over het naderende afscheid, maakte ik een deal met Davide. Volgend voorjaar kom ik weer, en neem dan opnieuw mijn intrek in mijn eigen Toscaanse torenkamer.