Zelden ben ik zo in de watten gelegd als tijdens mijn weekje in het westen van Kreta. Van vrienden had ik al gehoord over deze plek: een beetje een verstopt geheim. Want het tweehonderd jaar oude hotel Elia, gelegen op een heuvel vol olijfbomen, biedt alles voor een ontspannen vakantie. Het duurde even voor ik het gevonden had mijn kaartleeskunsten zijn niet echt om over naar huis te schrijven maar na een eerste blik op het waanzinnige uitzicht wist ik het meteen: hier ging ik genieten. Ik was nog maar net de auto uit, of Jo stapte op me af. De medewerkster van het hotel had wel door dat ik behoorlijk oververhit was geraakt van dat geklungel met de kaart. In gebrekkig, maar toch goed verstaanbaar Engels, legde ze me uit dat hier in Hotel Elia stress taboe was. Over niets mocht ik me druk meer maken, zij zou voor me zorgen. En zo geschiedde. Een week lang heb ik niets anders gedaan dan een beetje zwemmen en zonnen, van de sauna naar de jacuzzi door naar het Turks bad, om dan maar weer een dutje te doen in de hangmat in de tuin. Na zoyn dag yhard werkeny kon ik aanschuiven bij het diner: elke avond anders, elke avond heerlijk. Voor wie dat niet genoeg vindt, kent Jo tal van wandelingen en excursies: allemaal stressloos en ontspannend. Maar ik had genoeg aan het heerlijke hotel, aan de schitterende natuur en de gastvrijheid Jo.